Sailing

Tahiti en Moorea

Door Peter

Bij gebrek aan inspratie hou ik me een beetje aan mijn dagboekje, dat geeft in ieder geval een indruk van onze belevenissen.

Woensdag 11 sep, aankomst Tahiti / Taina
Na de prachtige tijd op Tahanea (Tuamotus) hebben we ruim drie dagen zeilen nodig om Tahiti te bereiken. We hebben de vulkanen met hun typische bewolkte toppen sinds gisteren al in zicht, maar in de nacht hebben we maar weinig wind gehad. Aan het begin van de middag bereiken we de doorgang van het rif dat ons leidt maar de jachthaven van Taina.
Zo’n rif, dat rondom Tahiti ligt, ligt net onder water. De oceandeining breekt daar met een prachtige branding op stuk. Het gevolg is wel dat er voortdurend water over dat rif heen wordt gestuwd dat via de passes ook weer naar zee terug wil stromen.
In de pass staat dus een flinke stroom naar buiten, waar we gelukkig op de motor tegenin komen. Terwijl we daar varen wordt er op de grens van het rif en de pass gesurfd op de surf van de machtige oceaandeing. Boeiend schouwspel, het zijn zeker geen beginners die hier durven en kunnen surfen.
Na bijna twee maanden op zee hebben we ons erg verheugd op een douche, en andere luxe zoals de was doen, in de jachthaven. Helaas blijkt deze vol te zijn, daar gaat onze douche-droom.
Ook de reede, met mooi uitzicht op Moorea, is behoorlijk vol. Na enig zoeken hebben we een ankerplek tussen allerlei andere jachten.
Schub, onze bijboot, wordt weer tevoorschijn gehaald, en klaargemaakt voor gebruik. Dan kunnen we via de dingy-steiger van de jachthaven toch aan land.
Bernard, Luja en ik halen wat boodschappen bij de Carrefour, ondertussen natuurlijk ook een lekkere ijskoffie. Het gaat alleen maar om wat lekkernijen waar we ons op hebben verheugd. Wat dat was blijkt dan wel uit het menu van de dag:
watermeloen-salade met munt en feta,
pasta met 3-4 kazen-saus en
Tiramisu toe (kant en klaar).
Hebben we dubbel van genoten, eerst van de voorpret en het verheugen, en ook van het eten!
Simon verheugt zich al enige tijd op de komst van Jesper, een van zijn maatjes en partners in het wereldreisproject. Jesper komt vanavond aan op Faa Tahiti International Airport.
‘s Avonds haalt Simon Jesper lopend op. De luchthaven is iets van een uurtje lopen. Terug met de taxi, zijn ze al voor middernacht terug. Welkom aan boord voor Jesper, die vanaf Nieuw Zeeland het “stokje” over gaat nemen van Simon.

Tahiti in zicht

Donderdag 12 sept Marina Papeete
In de ochtend gaan we met de bus naar Papeete voor het inklaren bij de (douane-)autoriteiten. Na een zoektocht door het havengebied vinden we de havenmeester van de marina in zijn kantoor, die nogal is verborgen wegens bouwwerkzaamheden. Hij helpt ons met de formaliteiten als we in de haven liggen, in het hartje van Papeete is wel plek. Wij gaan dus terug om met Lotta naar Papeete te varen. Door de Faa-kanaal, onderdeel van de lagune, om de luchthaven heen, naar de marina (waarover later meer).
‘smiddags genieten we al van een lekkere lunch op een terras vlakbij de haven.
Vlakbij het terras was een kapsalon. Daar hebben Bernard en ik een afspraak gemaakt om ons later op de middag heerlijk te laten knippen door de dames.
De douches bij het havenkantoor zijn vandaag voor het laatst open, daarna zijn ze een tijd niet beschikbaar wegens de verbouwing. We hebben dus geluk dat we nog net onze gedroomde douches kunnen nemen. Voor ons verdere verblijf kunnen we ons goed behelpen met de zoetwaterslang op de steiger.
We kunnen dus heerlijk frisgewassen uit eten voor het naderende afscheid van Luja. Zij vliegt zaterdagochtend vroeg terug naar huis, na 4 maanden aan boord van Lotta.
Heerlijk eten, zeker de desserts, bij Lapizzeria, en lekker koude drankjes.

Vrijdag 13 sept Papeete: Bootschappen
Na ontbijt met vers stokbrood en croissants, gaan de mannen op zoek naar de benodigdheden voor Lotta; de bootschappen. Van bouten enzo tot en met visspullen. Luja neemt de gelegenheid om nog wat van Tahiti te verkennen.
De zoektocht naar de benodige onderdelen leidt ons door de haven-buitenwijk van Papeete. Ook al begonnen we vroeg, al gauw wordt het weer heet.

Als we zijn geslaagd, strijken we weer neer op het terras bij Patachou, ons terrasje van gisteren. Voor een lunch, en andere smartphone- geneugten dankzij wifi.

Verder lekker wat gelummeld, met af en toe een “steiger-douche” om wat af te koelen.
Luja is ook net voor etenstijd terug na een lange klim/wandeltocht naar een waterval; “en bij de touristen info hadden ze gezegd dat het een tocht van 2 uur was!”.

In de avond gaan we uit eten bij een piepklein tentje, soort kioskje met wat tafels buiten, in een parkje. Samen Luka, een Georgier die zijn vader vergezelt op een deel van diens wereldreis. Simon had hem al eerder ontmoet, en leuk contact gehad, in Panama.
Bij dit tentje, al zou je dat niet verwachten, aten we heerlijke entrecôte, volgens enkelen, de lekkerste ooit, met heerlijke salade.
Voor het slapengaan afscheid genomen van Luja. Zij vertrekt in alle vroegte naar de luchthaven. Na maanden met elkaar te hebben samengeleefd op Lotta gaat zij weer terug naar het “gewone” leven.

Zaterdag 14 sept Papeete:Boodschappen
Na het gebruikelijle verse stokbrood, gaan vroeg op pad voor de boodschappen. De grote supermarkten zijn vooral goed bereikbaar voor auto’s (net als in Frankrijk), voor ons is het 5 km lopen.

Als we twee karren vol hebben verzameld, afgerekend en weer ingeruimd met de boodschappen in dozen, hopen we een taxi te vinden. Na een korte zoektocht naar taxi’s, deze komen in Tahiti veel minder voor dan in Equador en zijn ook nog rete-duur, lopen we maar terug met de supermarktkarren.
Boodschappen zijn duur in Tahiti, veel wordt overgevaren / gevlogen uit Frankrijk.
We gaven voor 600 € uit. Lijkt veel, maar als je in aanmerkkng neemt dat we hiermee wel weer voor twee maanden eten aan boord voor 4 hebben, valt het reuze mee, hebben we eigenlijk veel te weinig uitgegeven.
Na het stouwen van de voorraden en de steigerdouche, gaan we op het terras bij Patachou de blogs voor de website bijwerken.
Vanavond eten we weer eens aan boord; Broccoli met rijst en pindasaus (nog steeds van de 5 kg pindakaas van de markt van Salinas).

Wat ik helemaal vergeet te vertellen is dat het bijzonder is om weer contact te kunnen hebben met onze geliefden en ander thuisfront. Het is fijn om de vertrouwde stemmen weer eens te horen en een beetje bij te praten. Sinds Tahuata (26 aug) hadden we geen netwerk meer gehad.

Zondag 15 sept Papeete -Moorea
Cynthia, onze kapster in Papeete, had ons al aangeraden om op Moorea naar Opunohu-bay te gaan. Daar kwam zij vandaan, daar was het wel heel mooi.
Vrijdag, de bootschappen-dag, hadden we onze gasflessen naar een tankstation gebracht om te laten vullen. Aangezien dat 2 werkdagen duurt, zullen die pas woensdag as. beschikbaar zijn. Geen punt, maar Papeete is ook lawaaiig en heet. Daarom combineren we deze tijd met een bezoek aan Moorea.
Na het stokbrood-ontbijt gooien we los.
In de havenmond worden we utgeleidde gedaan door een groep dolfijnen, die daar zijn, ondanks de voorbij jakkerende veerboten.
Jammer genoeg waait het te weinig om te kunnen zeilen, we motoren een groot deel van de weg. Pas het laatste stuk kunnen we zeilen. Maar dan gaan we wel kruisend door de pass, tussen de riffen door kruisen we helemaal tot diep in de baai. Mooi om te zien dat het zeil-dna-gen op Lotta geen generatie heeft overgeslagen.
Achterin de baai liggen we prachtig beschut en vrijwel alleen.

Opunohu-bay is de baai waar de “The mutiny on the Bounty” (1964, met Marlon Brando in de hoofdrol) is opgenomen. Deze hebben we na een heerlijk maal (pasta met aubergine en kaas) gekeken op de laptop van Simon, tenminste, de eerste anderhalf uur (van de drie). Mooi om af en toe de achtergrond te herkennen. Toen was het echt wel weer bedtijd voor ons.

Opkruisen in Opunohu bay

Maandag 16 sept. Moorea -Opunohu bay
Vroeg op. Na het ontbijt staan we al om 7 uur op de wal voor een eerste Moorea-wandeling. Door een vlakke vallei (garnalenkwelerij en weilanden met koeien) lopen we naar het begin van een aantal wandelingen. We kiezen een route door veel bos, langs wat archeologische sites en uitkijkpunten. De wandeling is mooi aangegeven, het pad behoorlijk onderhouden, en het bos schaduwrijk. De sites bestaan uit de ruïnes van 15e eeuwse tempels van nederzettingen op de hellingen. Na de bossen en een mooi uitkijkpunt over beide baaien (Cooks- en Opunohu-bay) dalen we af naar onze baai, langs zinderende hete ananasvelden.

‘sMiddags tijd voor siesta, een spelletje, een lekker maaltje, nog wat kletsen in de kuip en voldaan te kooi.

Uitzicht op Mount Rotui en de baaien

Dinsdag 17 sept Moorea Opunohu bay
Simon, Jesper en Bernard gaan vandaag de top van de mount Rotui op lopen. Ik ga niet mee, voor mij persoonlijk is het te heet voor zo’n inspanning, bovendien is het goed om een dagje uit de zon te blijven voor mij.
Mount Rotui is een berg tussen de twee grote baaien van Moorea in. Vanaf het schip goed te zien, met de top veelal in de wolken.
Om 7 uur zet ik het klimteam af op de wal en ga lekker lummelen en wat klusjes doen. Gisteren was het een jaar geleden dat mijn moeder overleed.

Wat ik hoorde was dat de beklimming mooi was, deels over smalle graten, langs steile afgronden, en soms verende ondergrond (veen-achtig). De uitzichten over Moorea en beide baaien waren wonderschoon, behalve op de top, die zat weer eens in de wolken.
Op de terugweg zijn nog wat verse boontjes en sla gescoord bij een stalletje langs de weg.

Na thuiskomst van de expeditie-leden was er een welverdiende lunch van pasta-pesto met verse salade. Aansluitend de film afgekeken.
Potje klaverjassen, weer lekker eten (he wat akelig), en vroeg te kooi.

PS
Complimenteer mezelf dat ik een keertje niet heb meegedaan aan een activiteit en mezelf de rust heb gegund.

uitzicht vanaf Rotui

Woensdag 18 sept Moorea Opunohu bay
Vanochtend zeilen we naar een ander ankerplekje achter het rif bij de ingang van de baai. Hier kunnen we wat snorkelen en wat klusjes doen, maar dat klusjes doen kan overal en altijd.
Vlak bij ons ligt een groot beeld van een Tiki op de bodem. Mooi om naar toe te duiken, een beetje schoon te maken en de details te bekijken. Verder een vis met twee hoornen gezien (cow-fish) en Lion-fish, die alleen maar verscholen in zijn hol mooi lag te wezen. Verder veel prachtige hele grote schelpen, maar allemaal nog bewoond.
‘sAvonds koelde het heerlijk af en hebben we nog lang buiten zitten kletsen.

Lionfish

Donderdag 19 sept Moorea-Tahiti
Vandaag zeilen we terug naar Papeete. In de ochtend is er nog weinig wind, en is het mooi weer voor walvisspotten. Er zijn ook al een aantal bootjes met touristen op pad. Een eind voor ons (jammer genoeg best ver weg) zien we springende bultruggen, en bultruggen die met hun grote lange vinnen op het water slaan.

Naast de grote ingang van Cooks-bay bevindt zich nog een kleine pass in het rif. Hier nemen we even de tijd om wat te duiken. In twee-tallen. De 2 aan boord, laten Lotta wat bijliggen en halen de duikers weer op bij de pass. Terwijl vlakbij een groepje van drie bultruggen passeert.
Daarna een heerlijk zeiltochtje terug naar Papeete. Aangemeerd in dezelfde box in de luxe marina van Papeete (maar geen douches).
De marina is prachtig; mooie drijvende steigers, even rond als de boulevard, onderwaterverlichting bij de kade, en een stukje koraal, met bijbehorende vissen, bij de boulevard. Aan de tegenoverliggende kade liggen wat superjachten, die de gehele dag worden gepoetst door hun bemanningen.

Op de terugweg naar Papeete

Lotta 2.0

Jesper is, sinds La Coruña, een jaar niet meer aan boord geweest, en heeft eventjes vetrouwd moeten raken met de innovaties van Lotta. De meest in het oogspringende zijn de nieuwe windvaanstuurinrichting (genaamd “Florijn” omdat hij zo duur was) en de windmolen. Een en ander bracht hem tot de interessante vraag “Wat zouden we anders willen/doen als we een Lotta 2.0 zouden willen (en meer geld hebben)?”.
Daaruit ontstond een gedachtenwisseling over de specs van zo’n schip. Over 5 jaar, als Bernard en ik tijd hebben en Simon en Jesper ook geld hebben (en kleine kids?).
Enfin, het wordt een prachtig schip, liefst een klassieker of met een klassieke uitstraling, met: El. Drive (met klein fluisterpowerpack); met 2 mens te zeilen (2 master?); 3×2-pers kooien waarvan één 2-pers kooi in een aparte hut, en enkele losse; watermaker; windmolen en zonnepanelen/Bimini; middenkuip; ruimte op dek om buiten te slapen; ook geschikt voor poolgebieden (geïsoleerd en verwarming); en een goede zewmtrP voor onze meisjes en 30+-ers; etc.. Het begon al bijna op een plan te lijken……. Dat had Jesper toch niet bedoeld met zijn vraag! Ben benieuwd waar we over 5 jaar (2024) staan?

Maar goed, ondertussen hebben we het fantastisch aan boord van Lotta, en brengt ze ons bereidwillig en veilig naar de mooie en afgelegen plekken op de aarde.

Vrijdag 20 sept Marina Papeete
Dagje Papeete, bedoeld om nog wat verse groente en fruit te scoren en uit te klaren. Om dan morgen te vertrekken naar Tonga.

En… we hebben eindelijk het beeldje opgehaald. Gemaakt door Simon op Fatuiva, meegenomen naar Tahiti door een vriend, nu op te halen bij een vriendin ergens in een buitenwijk van Papeete. We krijgen een telefoonnummer en proberen de reisinstructies (in het Frans) te begrijpen. Dat lukt eigenlijk pas écht als we de hulpvaardige mensen van het touristenbureau met haar laten bellen. Dan weten we met welk busje we waar naartoe moeten. Daar werden we bij de bushalte al opgewacht met het beeldje. Natuurlijk waren we heel nieuwsgierig naar hoe het geworden was, dit beeldje met een verhaal….

Met de bus naar de luchthaven voor wat douane-formaliteiten. Morgen alleen nog een papiertje halen bij het douanekantoor bij de haven.

Kaartje gelegd op terras met wifi (nog wat podcasts downloaden voor de oversteek).
Aan boord lekker lasagne gegeten, desserts bij Lapizzeria. Laatste avond in Papeete. Terug geslenterd langs een geheel afgezette boulevard. Blijkt er de wielerronde van Tahiti te zijn, maar geen Dumoulin gezien…

Zaterdag 21 sept Marina Papeete
Alleen nog een papiertje scoren ergens in de haven, en dan vertrek naar Tonga. Echter….., kantoor blijkt pas maandag weer open te zijn.
Plan gemaakt om zondag autotje te huren en ergens te gaan surfen.
De dag nuttig besteed met het vervangen van filters van de motor. De 30-ers die dat gedaan hebben in de hitte krijgen ‘s avonds heerlijke pizza’s uit eigen oven.

Zondag 22 sept dagje Tahiti
Autotje gehaald, jongens en stokbroden opgepikt en tegen de klok in het eiland rond op weg naar een beginners-surgspot.
Met hulp van het touristenbureau wisten we waar we moesten zijn en hadden we ook een adresje om surfplanken te huren. Toen we het hadden gevonden, bleek het enige lonboard gisteren gebroken te zijn. Dus wij heel optimistisch op stap naar het strand. Daar aangekomen bleek dat beninners-surf een relatief begrip is. Machtige golven, prachtige surf op een vooruitstekende bank in de moning van een riviertje. En, best drk, immers zondag. Ik ben maar teruggegaan met één van de surfboards om deze om te wisselen voor body-boards. Enfin, veel succesvol gesurfd hebben we niet, maar wel lekker buiten gespeeld en of en toe in de “wasmachine” gezeten.
Toen we uitgespeeld waren zijn we verder het eiland rondgegaan. Nog een wandelingetje gemaakt naar drie watervallen en nog ergens een heleboel pompelmoussen gekocht die klaar lagen langs de weg.
‘s Avonda gegeten bij de “Roulottes” (foodtrucks) in het park bij de haven. Dit was ons al aangeraden door Cynthia op de eerste dag in Papeete, maar hadden we eerder niet gezien.
Zou dit dan echt de laatste avond in Papeete zijn?

surfen in Parara
Jesper Spillenaar Bilgen

Jesper Spillenaar Bilgen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eight + 1 =