Jamaica

Door Coby

Na 5 dagen overtocht van Aruba naar Jamaica, waarin Simon 27 jaar
wordt, we dolfijnen en walvissen zien, we zwemmen in een onpeilbaar
diepblauwe kristalheldere zee, waarin we een meter barracuda aan de haak
slaan, elke dag genieten van prachtige zonsondergangen en
zonsopskomsten, waarin ik eindeloos uit kan kijken over de zee en in de
nacht naar de sterren en planeten, komen we op 24 maart aan op Jamaica,
Port Antonio. De overtocht was eindeloos genieten, een fantastische
belevenis, een retraite met steeds minder gedachtes en meer meebewegen
met ritme van de zee.
Van mij mochten we wel doorvaren, had er nog lang niet genoeg van, maar
nee, we zijn op Jamaica, ook leuk, een nieuw land met nieuwe
belevenissen.

Het eerste wat opvalt is de muziek, er schalt altijd wel ergens keiharde muziek, Reggae, Hiphop, Pop….
Dat gaat de hele dag en vaak tot diep in de nacht door, ook in de baaien
waar we voor anker liggen schalt de muziek over het water. Van mij mag
het wel ietsje minder maar als ik de anderen hoor, heeft dat niets met
leeftijd te maken :-).
Bob Marley is de held van Jamaica en dat is natuurlijk geheel terecht!

De Jamaicanen zijn super vriendelijk, heel open en trots op hun land.
Ze maken over het algemeen gemakkelijk contact, zowel op de markt, in de
bus als gewoon op straat; even voorstellen en een praatje is al snel
gemaakt. In het begin leek het heel opdringerig omdat mensen graag iets
voor je doen en dan natuurlijk daar wel wat geld voor willen, maar we
leren al snel hoe je daarmee omgaat, dan is er geen enkel probleem meer.
Makkelijk dat iedereen Engels spreekt.
Heel veel mensen, man en vrouw, hebben hun haar in vlechten of
dreadlocks, soms in allerlei kleuren geverfd, het uiterlijk is
belangrijk.
We zien grote armoede naast rijkdom. Lonen zijn blijkbaar laag, overal
werken 3 keer zoveel mensen als we gewend zijn. In de supermarkt
bijvoorbeeld is er iemand om je te begroeten, iemand om je tas te
bewaren, iemand om je boodschappen in te pakken en dan nog een heel
leger vakkenvullers etc. Ook bij de officiële instanties doen ze hard
hun best zo veel mogelijk banen te benutten, de bureaucratie is groot.
We konden een gasfles vullen, maar waren wel bijna een uur en 5
handtekeningen verder toen we weer buiten de poort stonden.

In Jamaica gingen Tessa en Jojo van boord, en een week later kwamen Job, Ellie, Thomas en Jurgen aan boord.
De week tussen de crew wisselingen lagen Simon en ik met Lotta in St.
Ann’s Bay, prachtig beschut voor de golven door een rif. Die week hebben
we een A-4 tje aan klussen weggewerkt, heerlijk was dat.
Als er geen gereedschap overboord ging wat we moesten opduiken, sprongen
we toch geregeld in het heldere water, en ook maakten we tijd om het
rif te besnorkelen.
Om de dag gingen we naar het dorp waar we bekenden werden op de markt,
bij de vegetarische Rastafari man die heerlijke verse
fruit/groentesappen maakte, bij de wasvrouw, bij de lasser, en bij de
bibliotheek waar we WiFi hadden…
Super leuk om een dorp wat beter te leren kennen.

Met de nieuwe crew gingen we verder varen van oost naar west , de
noord kust van Jamaica. Elke baai en elk rif is anders en we zien ook
overal andere vissen en koralen, heel bijzonder.
In mijn schrift heb ik al een lange lijst van vissen die we met het snorkelen hebben gezien, alle in prachtige kleuren.
Heel bijzonder waren de enorme pijlstaart roggen, de gevlekte
adelaarsroggen, de schorpioenvissen, de koraalduivels (brrrr, engerds…)
om maar iets te noemen, maar genieten net zo goed van inktvissen en
puffers van alle maten.
Met de nieuwe groep hebben we ook een nieuw team broodbakkers aan boord:
Job en Jurgen verrassen ons bijna dagelijks met vers brood, één zoet en
één hartig en heel smakelijk.

Vandaag is de laatste dag in Jamaica. We bereiden ons voor op de
oversteek naar Panama, 5 a 6 dagen varen: boodschappen doen, de was,
schoon schip maken en uitklaren.
Ik ben al 6 weken aan boord en geniet geweldig van alles wat ik mee
maak, wat een rijkdom dat ik een stukje mee mag beleven met wat Simon
meemaakt. En wat ben ik trots op hem; een super schipper!!

Coby

Jesper Spillenaar Bilgen

Jesper Spillenaar Bilgen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

− one = seven