Sailing

De zoektocht naar Tofua

Door Peter

Zaterdag 12 oktober Uoleva - Ha'afeva

Vandaag willen we vetrekken naar een ander eiland binnen het Koninkrijk Tonga, en vervolgens naar het vulkaaneiland Tofua. Maar eerst willen kijken of we bij andere schepen eventueel informatie in kunnen winnen over de landing en de beklimming van Tofua. Bij de touristinformation in Pangai konden ze ons niets vertellen. Ook al staat in de eigen gids èn in de lonely-planet dat de touristinformation meer informatie heeft.
Hoewel we hier alleen hebben gelegen, zijn er nu 16 jachten in de baai. Van een kletsgrage Noor (van Ladystar 2, al eerder ontmoet) hoorden we gisteren op het strand, dat de bemanningen van een Nederlands en een Noors schip samen de beklimming hadden gedaan. 30+ gaat in Schub de vloot af de op zoek naar verhalen over Tofua, terwijl 30- zeilklaar maakt.
Als eerste gaan we bij Yana langs. Een prachtige race-machine-trimaran. Al twee jaar bewoond door Trijnie en Hennie. We zijn welkom aan boord en komen graag even kletsen, maar voor ervaringen van Tofua moet je bij die Amerikaan zijn. Wij uiteindelijk weer verder. De Amerikaan bevestigt dat hij op Tofua is geweest, maar verwijst ons door naar de Noor die even verderop ligt. Daar lijkt het er even op of iedereen nog uitrust van de vermoeidheid van Tofua, maar uit eindelijk verschijnt de schipper aan dek.
Ja, zij waren er geweest: heb je je i-pad bij je? dan kun je van alles krijgen. Maar liefst over een kwartier, na hun ontbijt.
Wij de I-phone van Bernard halen bij Lotta, die inmiddels al aan het zeilen was. Dat was ook de bedoeling. We hadden bedacht dat dit een mooie gelegenheid was voor een foto-shoot. Vanaf Yana werden inmiddels al foto's gemaakt.
Met even bijliggen konden we de I-phone oppikken en bij de Noren aan boord. Holwer, de Noorse schipper, was enthousiast en wilde graag alles delen. Met hun ervaringen, coördinaten van anker- en landingsplaats en een routebeschrijving gingen we van boord.
Ondertussen stoof Lotta voltuig door de baai. Foto's van voren, loef, lij en van achteren van een Lotta in vol ornaat met een prachtige achtergrond.
Met een van alle hijsen, overstaggen en gijpen, en genua inroĺlen, uitdraaien en weer aanhalen, warmgedraaide Simon en Jesper zetten we koers naar Ha'afeva.
Onderweg hebben we nog een grote dorade aan de haak. Om wat snelheid te minderen gaan we bijliggen en rollen we de genua in. Dat is het moment dat de dorade ons voorbij zwemt en loskomt van de haak. Helaas, weer een grote vangst mislukt.
Bij Ha'afeva zeilen we prachtig tussen de riffen door en ankeren we in de beschutte lagune bij het eiland. Mooi op tijd om nog even te snorkelen bij het dichtbijzijnde rif.
Later komt Yana ook binnen, en nodigen we Trijnie en Hennie uit voor een borrel. Niet dat we veel drinken hebben, maar een rum-kola gaat er wel in.
Leuk om zo even ervaringen uit te wisselen en te horen over andere levensverhalen.
Na de borrel eten we nog heerlijke tortillas en gaan we moe te kooi.

Zondag 13 oktober Ha'afeva

We gaan vroeg aan land, 30+ voor een bezoek aan de plaatselijke kerk, en 30- om het eiland te verkennen. We lopen een kilometer over de weg van de veerbootsteiger naar het dorp, en spreken de eerste dorpelingen die we zien aan bij een soort schoolgebouw. Ja, daar is een mis, begint om 10 uur. We kunnen dus nog even wandelen over het strand langs het dorp. Er zijn relatief veel leegstaande vervallen huisjes, en we zien ook een aantal andere kerkgebouwen. En net als op Lifuka lopen de varkens en de biggetjes los rond.
Tegen half 10 lopen Bernard en ik een grote kerk binnen waar al een dienst begonnen lijkt. Maar het blijkt nog maar een opwarmertje. Het is een soort voorlezen, waarbij elke zin heel hard en schel afgemaakt wordt door een paar dames in de kerkbanken. Om 10 uur komen er meer dorpelingen, op het zondags gekleed, de dames met prachtige hoeden, de mannen in zwarte pakken en de kinderen in hun kleurigste kleding. Het bidden gebeurt op de knieën, met de kont naar de dominee, en de onderarmen op de bank, het zingen is hard, schel en enorm vals. Als de voorganger ook nog schreeuwende donderpreken begint, sluipen Bernard en ik de kerk uit. Door het dorpje lopend tellen we 6 kerkdiensten die aan de gang zijn. Van de enige bewoonster die niet naar de kerk gaat, horen we dat er 7 kerken zijn in het dorpje. Bijzonder aantal, dat met maar een paar honderd inwoners.
'smiddags gaan we met Schub naar een rif vlakbij waar een wrak ligt. Het wrak ligt met een deel van het achterschip boven water en is al prachtig begroeid met koraal. Via een paar openstaande luikhoofden kun je prachtig door het wrak heen zwemmen. Het koraal er omheen is ook weer wonderschoon.

Maandag 14 oktober Ha'afeva - Tofua

Om 2 uur 'snachts gaan we ankerop en zetten we zeil richting Tofua. Plan is om bijtijds de eerste ploeg op de wal te zetten voor de beklimming van de vulkaan. De zeiltocht gaat voorspoedig, en we zijn mooi op tijd bij de landingsplaats aan de noordzijde. Deze is gemarkeerd met een 2 meter hoge witte stok en bestaat uit een klein inhammetje tussen de rotsen. Er staat nog een imposante oceaandeining, die van een landingspoging een hachelijke zaak maakt. Daarom besluiten we tot een rondje Tofua, in de hoop dat de deining in de loop van de dag tot rust komt. Kunnen we lekker nog wat dutten en spelletjes doen. Tegen de klok in gaan we rond het vulkaaneiland, prachtig weer, mooi rustig zeilwindje. Op de hellingen aan de o-zijde zien we zowaar wat huisjes. Opeens worden we aangeseind met een spiegeltje. Even later zien we rook van een vuur. Dit is het seinen-repertoir van schipbreukelingen of andere mensen die hulp nodig hebben. We besluiten de steven te wenden richting kust en poolshoogte te nemen. We worden aangeroepen "come, come". We weten niet hoe serieus we dit moeten nemen, zien inmiddels mensen zwaaien op het zwarte strand. Uiteindelijk kiezen we voor een landing. Lotta blijft op veilige afstand van de branding, en Bernard en ik stappen in Schup. Gekleed op een natte landing stevenen we af op de plek waar de branding ons het minst erg lijkt. Blijkbaar was het niet de bedoeling dat er ook echt mensen kwamen, opeens was iedereen van het strand weg. Was het toch een practical joke? Ergens voelden we ons genomen, maar ook opgelucht. We konden onze angst voor de branding opbergen, daar hoefden we niet meer doorheen, en peddelen rustig terug naar Lotta. Geen spannend verhaal over een hoogzwangere vrouw naar het ziekenhuis vervoeren of andere heldendaden, maar wel een gerust geweten.
De tocht rondom Tofua is dermate lang, dat een beklimming vandaag alleen in combinatie met een overnachting op de vulkaan kan. Simon en Jesper zien dat wel zitten, toevallig heeft Jesper ook nog een tentje bij zich........

Jesper Spillenaar Bilgen

Jesper Spillenaar Bilgen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ninety ÷ = 10